Libanon

2008

Inleiding

Libanon is een land met ongeveer 4 miljoen inwoners in het Midden-Oosten. Het grenst aan Israël in het Zuiden, aan Syrië in het Noorden en het Oosten en aan het Westen met de Middellandse Zee. Het land heeft rustige en welvarende tijden gekend, maar vooral de laatste 50 jaar is het betrokken in een voortslepend conflict tussen de staat Israël en Arabische groeperingen. De bevolking is voor het grootste deel Islamitisch (60%), met een aanzienlijke minderheid Christenen (39%). Door het voortdurende geweld is een groot deel van de infrastructuur van het land ontwricht en begint er een scholingsachterstand te komen, zowel voor jeugd als in het beroepsonderwijs, in het bijzonder op het platteland.

Al Tilal

In 2003 heeft SVO daarom geholpen met de oprichting van een school voor plattelandsontwikkeling in Maad (in het Noorden), Al Tilal geheten (zie SVO project 2003). De school bestaat nu vier jaar en wordt intensief gebruikt. In 2005-2006 hebben meer dan 500 meisjes en volwassen vrouwen deelgenomen aan 24 "training programs" (computer, Engelse taal, catering, Marketing &Management, enz.). De school staat open voor alle bevolkingsgroepen en stimuleert de vrouwen om een bijdrage te leveren aan de opbouw van het land met respect voor andere opvattingen. Door deze opleidingen hebben veel vrouwen meer kansen op de arbeidsmarkt en kunnen ze gemakkelijker voor zichzelf beginnen. In de Libanese burgeroorlog krijgen moslimfundamentalistische groeperingen veel speelruimte om hun visie op de maatschappij op te leggen. Vrouwen moeten in die visie thuis blijven en economisch afhankelijk zijn van hun man. Ze krijgen zo geen (vak)opleiding om zich te ontwikkelen. Al Tilal probeert zich tegen deze invloed te verzetten. Een docente, Juliana Najem geheten, en twee deelneemsters, Katia Chidiac en Victoria Abboud, die dankzij een cursus hun eigen onafhankelijkheid hadden vergroot, hebben zich verenigd in "Woman in Rural Lebanon Association" (WIRLA). Zij willen vrouwen in de omgeving van Maad helpen om zich te ontwikkelen en een beroepsvorming te krijgen waardoor ze beter voor zichzelf kunnen opkomen. Ze willen jonge vrouwen ook meer aansluiting laten vinden bij internationalere denkbeelden. Juliana Najem is in juli 2007 in Nederland geweest en heeft SVO gevraagd om te helpen bij het juridisch oprichten van WIRLA en het trainen van het kader van 3 personen en enkele vrijwilligers. Ze heeft ook aangegeven dat het van groot belang is om in de school over slaapkamers te beschikken, waar meisjes kunnen overnachten. Dagelijks heen en weer reizen is een probleem, enerzijds omdat het voor meisjes uit bepaalde gebieden onveilig kan zijn, maar ook omdat meisjes uit strenge gezinnen niet alleen mogen reizen en dus in de praktijk heel weinig mobiel zijn. WIRLA bezoekt families met jonge meisjes in de omgeving van Maad en probeert hen te overtuigen van het voordeel van een vakopleiding voor hun dochter en dat zij daarvoor ook intern aan sommige cursussen moeten meedoen. In de school krijgen de meisjes enerzijds algemene vakken en anderzijds komen ze in aanraking met ideeën en een vrouwbeeld die internationaal meer gangbaar zijn. SVO wil WIRLA institutionele steun geven en Al Tilal helpen met de bouw van de slaapkamers.

De activiteiten van WIRLA en Al Tilal

De leden van WIRLA krijgen een vaktraining in de vakken die in Al Tilal gegeven worden en die het primaire aanbod aan nieuwe meisjes vormen. Dit kan variëren van traditionele, in de lokale cultuur als vrouwelijk geziene vaardigheden, zoals naaien, koken, bloemschikken enz. tot meer onafhankelijke taken als boekhouding, computerlessen, talen leren en een familiebedrijf besturen, waar Libanese meisjes juist behoefte aan hebben, maar waar ze soms niet heen mogen van hun familie. De doelgroep zijn meisjes van lagere scholen die zich willen ontwikkelen. Afhankelijk van de school wordt de nadruk meer op het een of het ander gelegd en worden er concrete cursussen in Al Tilal aangeboden. Na het bezoek aan een school worden ook ouders door vrijwilligers afzonderlijk bezocht. Dan proberen zij de ouders te overtuigen van het nut om hun dochter een goede ontwikkeling mee te geven en spreken ze van de mogelijkheden van instellingen zoals de vakschool Al Tilal. Als er vrouwengroepen in het dorp zijn, dan worden daar ook contacten mee gelegd om ze te helpen op organisatorisch of institutioneel vlak, of om mede inhoud te geven aan hun activiteiten.